و تسليم ! لذا اين گفتگوها به جايى نمىرسد ، و سرانجام اين پيشوايان گمراه به اين واقعيت اعتراف مىكنند و مىگويند : « به همين دليل فرمان پروردگار ما بر همه ما تثبيت شده و حكم عذاب در باره همه صادر گرديده ، و همگى از عذاب او خواهيم چشيد » ( * ( فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ ) * ) . شما طاغى بوديد و سرنوشت طغيانگران همين است ، و ما هم گمراه و گمراه كننده . « ما شما را گمراه كرديم همانگونه كه خود گمراه بوديم » ( * ( فَأَغْوَيْناكُمْ إِنَّا كُنَّا غاوِينَ ) * ) . بنا بر اين چه جاى تعجب كه همگى در اين مصائب و عذابها شريك باشيم ؟ نكته‌ها : 1 - از ولايت على ( ع ) نيز سؤال مىشود به طورى كه قبلا هم اشاره كرديم روايات متعددى در منابع شيعه و اهل سنت در تفسير آيه « * ( وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ) * » وارد شده كه نشان مىدهد از جمله مسائلى كه آن روز از مجرمان سؤال مىشود ولايت امير مؤمنان على ع است . شيخ طوسى در « امالى » از « انس بن مالك » از پيغمبر گرامى اسلام ص نقل مىكند : « اذا كان يوم القيامه و نصب الصراط على جهنم لم يجز عليه الا من معه جواز فيه ولاية على بن ابى طالب ، و ذلك قوله تعالى : * ( وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ) * يعنى عن ولاية على بن ابى طالب ( ع ) : « هنگامى كه روز قيامت مىشود و صراط بر روى جهنم نصب مىگردد هيچكس نمىتواند از روى آن